Οι δίαιτες των σταρ

Οι δίαιτες των σταρ
Οι δίαιτες των σταρ

Η διατροφή, πάντα αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί καθοριστικό παράγοντα προάσπισης της υγείας και ισχυρή "σύμμαχο" της ομορφιάς για όλους, πόσο μάλλον για τους διάφορους πρωταγωνιστές κα πρωταγωνίστριες της παγκόσμιας showbiz.

Αρκετές είναι οι "μαγικές" δίαιτες που κατά καιρούς έχουν ακολουθήσει διασημότητες από όλους τους χώρους, προκειμένου να εξασφαλίσουν καλλίγραμμη σιλουέτα και ελκυστική εμφάνιση. Ας δούμε λοιπόν τις πιο "διάσημες" από αυτές, τους μύθους και την πραγματικότητα που τις συνοδεύουν!

 

Δίαιτα Atkins

Μία από τις πλέον δημοφιλείς δίαιτες , εμπνευσμένη από τον  Αμερικάνο γιατρό, Atkins. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα είδος δίαιτας που εφαρμόζει αυστηρό περιορισμό των υδατανθράκων. Πιο συγκεκριμένα, προτείνεται η συμμετοχή  υδατανθράκων, πρωτεϊνων και λιπών σε ποσοστά  5, 25 και 70 % της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης, αντίστοιχα. Εφόσον λοιπόν η λήψη υδατανθράκων είναι σαφώς περιορισμένη, ο οργανισμός οδηγείται στην αυξημένη "χρησιμοποίηση" των λιπών προκειμένου να ικανοποιήσει τις ενεργειακές του δαπάνες . Η απουσία των υδατανθράκων έχει επίσης ως συνέπειες  τη μείωση της όρεξης και την αύξηση της διούρησης, η οποία συνεπάγεται απώλεια υγρών από το σώμα, και επομένως μείωση του σωματικού βάρους. Με βάση αυτό το σκεπτικό, η δίαιτα στηρίζεται σε εξαιρετικά μειωμένη λήψη  όλων των τροφών που περιέχουν υδατάνθρακες (ψωμί, μακαρόνια, δημητριακά, όσπρια, ζάχαρη, φρούτα και λαχανικά), των οποίων η λήψη πρέπει να περιορίζεται συγκεκριμένα σε λιγότερο από 30 γρ. ημερησίως, ποσότητα που ισοδυναμεί περίπου με μία μεγάλη φέτα ψωμί. Η εφαρμογή της δίαιτας του Atkins φαίνεται να είναι αποτελεσματική, όσον αφορά την απώλεια βάρους, αν κάποιος μπορεί να ακολουθήσει πιστά μια διατροφή που βασίζεται κυρίως σε αυγά, κρέας ή ψάρι Παρόλα αυτά, η αυξημένη πρόσληψη  λίπους που χαρακτηρίζει τη δίαιτα αυτή, σχετίζεται  με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων  καθώς και η σχετικά αυξημένη πρόσληψη πρωτεϊνων  μπορεί να προκαλέσει προβλήματα νεφρικής δυσλειτουργίας. Επιπρόσθετα, οι ελλείψεις βιταμινών και απαραίτητων ιχνοστοιχείων μπορεί να προκαλέσουν απρόβλεπτες συνέπειες (γι’ αυτό άλλωστε η δίαιτα αυτή συνοδεύεται συνήθως από τη χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμινών και ιχνοστοιχείων).

 

Δίαιτα Ζώνης

Πρόκειται ουσιαστικά για μία ακόμη "πρωτεϊνική" δίαιτα.  Παρουσιάστηκε μόλις το 1996 από τον Barry Sears  και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής, κυρίως στην Αμερική αλλά και σε άλλα κράτη. Η φιλοσοφία της βασίζεται στη λογική  ότι, σχετικά με τον έλεγχο του σωματικού βάρους και κατ΄ επέκταση την απώλεια κιλών αυτό που έχει δεσπόζουσα σημασία είναι η "ιδανική" ποσοστιαία σύσταση της τροφής, δηλαδή η ιδανική αναλογία  σε πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και λίπη από την κατανάλωση των τροφών. Προτείνεται μάλιστα συγκεκριμένη φόρμουλα, η ποία βασίζεται στην αναλογία 40 - 30 - 30 (40 % της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης από υδατάνθρακες, 30% από πρωτεϊνες και 30% από λίπη), αναλογία που πρέπει να τηρείται σε κάθε ένα από τα γεύματα ξεχωριστά. Πρέπει να τονιστεί ότι τα ποσοστά που προτείνει η δίαιτα της ζώνης είναι διαφορετικά από αυτά που προτείνουν οι διεθνείς οργανώσεις υγείας (50-55% από υδατάνθρακες, 15-20% από πρωτεϊνες και 30% από λίπη).  Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια δίαιτα που έχει κοινά σημεία με τη δίαιτα του Atkins, αλλά σαφώς με  περισσότερους υδατάνθρακες, εμπεριέχοντας  σε κάποιο βαθμό τους ίδιους περιορισμούς και κινδύνους με τη δίαιτα Atkins, ιδιαίτερα αν εφαρμοστεί για μακρύ χρονικό διάστημα. Η δίαιτα της ζώνης μπορεί να είναι αποτελεσματική σε  περιπτώσεις που επιδιώκεται γρήγορη απώλεια βάρους. Ο χρόνος εφαρμογής της παρόλα αυτά δε θα πρέπει να ξεπερνάει τις 2 - 3   εβδομάδες και η εφαρμογή της  από εφήβους ή  άτομα που νοσούν θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η δίαιτα αυτή  έχει και δυσκολίες  πρακτικής φύσεως  καθώς απαιτούνται ακριβείς  υπολογισμοί σε γραμμάρια και θερμίδες.

 

Δίαιτα  Hey ή "συνδυαστική"  δίαιτα

Η συγκεκριμένη  δίαιτα, εμπνευστής της οποίας υπήρξε ο Αμερικανός γιατρός  William Hey, βασίζεται στο "συνδυασμό" τροφών και θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά  για το μηχανισμό της πέψης  από τον ανθρώπινο οργανισμό, με συνέπεια και την απώλεια σωματικού βάρους. Πιο συγκεκριμένα, η εν λόγω δίαιτα αποκλείει αυστηρά την πρόσληψη υδατανθράκων και πρωτεϊνών στο ίδιο γεύμα (π.χ. κρέας με πατάτες ή κιμάς με μακαρόνια) με τη λογική ότι οι τροφές αυτές όταν συνδυάζονται επηρεάζουν αρνητικά τη διαδικασία της πέψης, προκαλώντας δυσάρεστες συνέπειες για την υγεία. Ο συνδυασμός λοιπόν υδατανθράκων και πρωτεϊνών θεωρείται απαγορευτικός, ενώ ανάμεσα στα γεύματα με πρωτεΐνες και σε εκείνα που περιέχουν αμυλούχες τροφές πρέπει να μεσολαβεί χρονικό διάστημα τουλάχιστον 4 ωρών. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει τεκμηριωμένη επιστημονική έρευνα να υποστηρίζει  ότι χωνεύουμε πιο εύκολα όταν τρώμε χωριστά (π.χ. την πατάτα από το κρέας) και ότι η κακή χώνεψη οδηγεί στην αύξηση βάρους. Εξάλλου οι περισσότερες τροφές περιέχουν και λίπος και πρωτεΐνες και υδατάνθρακες σε διαφορετικά ποσοστά (π.χ. τα όσπρια περιέχουν πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, ενώ το γάλα περιέχει και τις τρεις βασικές ομάδες δηλαδή λίπος, πρωτεΐνη και υδατάνθρακες). Επομένως, το γαστρεντερικό μας σύστημα είναι "εκπαιδευμένο" να χωνεύει παράλληλα όλα τα μακροδιατροφικά συστατικά και ο συνδυασμός τους ούτε μας αρρωσταίνει ούτε μας παχαίνει. Η συγκεκριμένη δίαιτα δημιουργεί λοιπόν λαθεμένα την εντύπωση ότι μεγαλύτερη σημασία έχει ο συνδυασμός των τροφίμων, παρά η ποσότητα, στην οποία αυτά καταναλώνονται.

 

Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

Ο γλυκαιμικός δείκτης είναι ένας χαρακτηριστικός δείκτης που σχετίζεται με το ρυθμό απορρόφησης  από τον ανθρώπινο οργανισμό των υδατανθράκων  που περιέχονται στις διάφορες τροφές, ανάλογα με το αποτέλεσμά που προκαλεί η κατανάλωσή των τροφών αυτών στα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Πιο απλά, μία τροφή με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο πέψης και απελευθερώνει με βραδύτερο ρυθμό σάκχαρα στο αίμα, σε αντίθεση προς μία τροφή  υψηλού γλυκαιμικού δείκτη.

Στις τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη περιλαμβάνονται το λευκό ψωμί, η πατάτα, τα ζυμαρικά, τα δημητριακά, ενώ στις τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη περιλαμβάνονται το πολύσπορο ψωμί, το γάλα και τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά. Η συγκεκριμένη δίαιτα φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα στον έλεγχο του σωματικού βάρους κυρίως μέσω πρόκλησης μειωμένης όρεξης και αυξημένης αίσθησης κορεσμού, αρκεί να η συνολική ενεργειακή πρόσληψη να κυμαίνεται σε επιθυμητά επίπεδα.

 

Δίαιτες αποτοξίνωσης

Η θεωρία πίσω από τέτοιες δίαιτες είναι ότι το ανθρώπινο σώμα διαρκώς "υπερφορτώνεται" με τοξίνες οι οποίες συσσωρεύονται στον οργανισμό και δημιουργούν προβλήματα στην υγεία. Τέτοιου είδους δίαιτες υπόσχονται  να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας, στην απώλεια βάρους ακόμη  και στη βελτίωση της όψης του δέρματος. Οι τροφές που επιτρέπονται ή απαγορεύονται ποικίλουν, σε γενικές όμως γραμμές τα φρούτα, τα λαχανικά, οι καρποί, οι διάφορες ποικιλίες  τσαγιών και το άφθονο νερό είναι αυτά που επιτρέπονται. Αντίθετα απαγορεύονται τα σιτηρά, τα γαλακτοκομικά, το κρέας, το ψάρι, τα αυγά, η καφεΐνη, το αλκοόλ, το αλάτι, η ζάχαρη αλλά και όλες οι επεξεργασμένες τροφές. Παρόλα αυτά, τα οφέλη που συχνά προκύπτουν έπειτα από την εφαρμογή μια δίαιτας αποτοξίνωσης πιθανόν να μην οφείλονται στην κατανάλωση τροφών με χαμηλή περιεκτικότητα σε τοξίνες, αλλά μάλλον στην υιοθέτηση παραμέτρων  υγιέστερης διατροφικής συμπεριφοράς και στον περιορισμό της θερμιδικής πρόσληψης, δεδομένου ότι το ανθρώπινο σώμα έχει την ικανότητα να αποβάλλει από μόνο του τις τοξίνες μέσω της ηπατικής λειτουργίας, της λειτουργίας των πνευμόνων, ακόμη και του δέρματος. Επιπλέον, με πολλές τροφές που θεωρούνται χαμηλής περιεκτικότητας σε τοξίνες όπως τα φρούτα και τα λαχανικά συχνά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο (π.χ. λαχανικά όπως το λάχανο και το κρεμμύδι περιέχουν αρκετές τοξίνες). Πρέπει λοιπόν να τονιστεί ότι οι δίαιτες αποτοξίνωσης, αν μάλιστα εφαρμοστούν για μακρύ χρονικό διάστημα,  μπορούν στην πραγματικότητα να κρύβουν κινδύνους  και ιδιαίτερα  για συγκεκριμένες ομάδες, όπως π.χ. έφηβοι ή  έγκυες,  που δεν επιτρέπεται να στερούνται ποικιλίας τροφίμων  και απαραίτητων θρεπτικών συστατικών.